Jak zostać wychowawcą w domu dziecka?

Do ośrodków wychowawczo – opiekuńczych trafiają dzieci, wobec których sąd rodzinny wydał wyrok, iż tak właśnie będzie dla nich lepiej. Ideą domów dziecka jest stworzenie względnie bezpiecznych i normalnych warunków do wzrastania i rozwoju dla dzieci dotkniętych patologią. Trafiają tam zarówno dzieci osierocone, ale też i odseparowane od rodziców, którzy w sposób rażący nie dopełniali swoich obowiązków. Często spotkasz tam dzieci, które we wczesnym wieku miały kontakt z używkami, przemocą fizyczną czy nawet światem przestępczym. Nie trzeba przekonywać, jak destrukcyjny wpływ ma to na ich młodą, wciąż rozwijającą się psychikę i postrzeganie świata. Dziecko może trafić do ośrodka do momentu osiągnięcia pełnoletności. A mieszkać w nim najdalej do ukończenia 25 lat, o ile podejmuje naukę.

Wychowawca w domu dziecka – wykształcenie zawodowe

By pracować w tym zawodzie, konieczne jest posiadanie uprawnień i wykształcenia pedagogicznego. Do wyboru masz studia na kierunkach pedagogika, pedagogika specjalna, praca socjalna, psychologia, nauka o rodzinie. Zarówno w formie podyplomowej lub jako wybór specjalizacji na swoich bazowych studiach. Siłą rzeczy wymagane jest też ukończenie kursu pedagogicznego i tym samym uzyskanie uprawnień pedagogicznych. Na studiach pedagogicznych, jest on częścią programu. W innym wypadku musisz go zaliczyć we własnym zakresie. Niektóre ośrodki wychowawczo – opiekuńcze wymagają także zaliczenia szkoleń z wychowania do życia w rodzinie, terapii pedagogicznej, socjoterapii czy uprawnień do prowadzenia wycieczek turystycznych. W niektórych typach ośrodków do czynienia będziesz miał z dziećmi niepełnosprawnymi fizycznie lub umysłowo. Stąd wymagane też mogą być umiejętności i wykształcenie surdopedagoga, oligofrenopedagoga czy tyflopedagoga. Bardzo wskazane jest jakiekolwiek doświadczenie w pracy z dziećmi czy młodzieżą.

Wychowawca w domu dziecka – predyspozycje zawodowe

To bardzo specyficzna praca, która jest jeszcze bardziej wymagająca i odpowiedzialna niż praca zwykłego pedagoga w szkole. Nie tylko musisz wykazywać się „zwyczajną” cierpliwością, sumiennością, empatią czy umiejętnościami dydaktycznymi. Stanowisz dla dziecka wzór, swego rodzaju zastępczego rodzica. To sprawia, że nie tylko słucha tego co mówisz, ale też jak postępujesz i jaki masz sposób myślenia. Musisz być osobą, która jest w stanie się zaangażować w tą pracę. Być opiekuńczy, tolerancyjny, ale też potrafiący wymagać i stanowczo artykułować swój przekaz.