W swojej pracy będziesz miał do czynienia z dziećmi i młodzieżą dotkniętą niepełnosprawnością umysłową. Chodzi o taki stan, w którym poziom rozwoju intelektualnego jest zdecydowanie obniżony od prawidłowego w danym etapie rozwojowym człowieka. Takiemu dziecku towarzyszą nadmierna niedojrzałość, trudności z percepcją, kontaktem z otoczeniem i zdolnościami adaptacyjnymi. Tego typu niepełnosprawności mogą być wrodzone lub powstać w wyniku urazu albo doznanych krzywd. Nie jesteś za to wyspecjalizowany do pracy z dziećmi dotkniętymi autyzmem lub zespołem Aspergera. Tego typu dolegliwości są poważnymi schorzeniami umysłu dziecka, lecz nie są zaliczane do niepełnosprawności intelektualnej. Jednym ze sposobów stwierdzenia, że niepełnosprawność umysłowa rzeczywiście ma miejsce, jest przeprowadzenie szczegółowych i ukierunkowanych właśnie na to zagadnienie testów psychologicznych. Tylko po takiej weryfikacji dziecko lub nastolatek jest przeznaczony do pracy z oligofrenopedagogiem.
Oligofrenopedagog – współpraca z dzieckiem na każdym etapie
Na początku przeprowadzasz wywiad z rodzicami lub opiekunami małego pacjenta. Przyjmujesz ich uwagi, historię, specyficzne zachowania lub gusta dziecka. Masz prawo zapoznać się z dokumentacją medyczną i dokonać własnej diagnozy funkcjonalnej. Na tej podstawie określisz prawdziwy poziom rozwoju psychoruchowego. Głównym Twoim celem, czy to podczas rehabilitacji, czy nauczania, pobudzenie go do wysiłku intelektualnego. Pomimo że jest ono upośledzone, nadal może się rozwijać a można to robić poprzez stymulację neuronów do działania i produkowania nowych połączeń nerwowych. Służyć do tego mogą specjalnie opracowane ćwiczenia, zabawy, zagadki czy inne wyzwania. W ten sposób dziecko skłaniane jest po prostu do myślenia. Poszerza się jego percepcja świata, rozumienie zjawisk, rozwój intelektualny i emocjonalny. Jeśli terapia zostanie rozpoczęta odpowiednio wcześnie, w dużym stopniu można taką osobę przystosować do w miarę normalnego funkcjonowania w życiu codziennym, społecznym, a nawet kulturalnym i gospodarczym.
Spis Treści
Oligofrenopedagog – metody polisensoryczne
Ćwiczenia, zabawy i czynności terapeutyczne dobierasz zawsze do wieku i poziomu trudności, jakie dziecko jest w stanie udźwignąć. Bardzo ważne w takiej pracy jest pobudzanie kilku zmysłów naraz – tak, aby ćwiczenie jednocześnie aktywizowało wzrok, słuch, dotyk, a nawet czasami smak. Dość popularne metody stosowane przez oligofrenopedagogów to ćwiczenia zapoznające z własnym ciałem i kontaktem przez dotyk opracowane przez Knilla, Sherborne albo Affoltera.
Oligofrenopedagog – cierpliwość to podstawa
Musisz wiedzieć, że niepełnosprawność intelektualna nie polega tylko na tym, że dziecko jest wyraźnie mniej inteligentne. Schorzenie to odnosi się do całości jego osobowości – jest mniej dojrzałe, bardziej infantylne, ma uboższy zasób słów i pojęć oraz dużo wolniej myśli. Ciężko mu skupić uwagę i ma problemy z myśleniem przestrzennym i abstrakcyjnym. A zatem wiele czynności musisz z nim przeprowadzać wielokrotnie je powtarzając. To wymaga cierpliwości, zrozumienia i zwyczajnie odpowiedniego podejścia do takich dzieci. Okazywanie ciepła i zrozumienia są bardzo istotne. Pozwalają Ci zbudować z dzieckiem więź, przez co czuje się ono swobodniej, bezpiecznie i łatwiej adaptuje Twoje uwagi.
Be First to Comment