Jak zostać triażystą?

Triaż to z francuskiego triage, czyli segregowanie czy sortowanie. To praktyka stosowana w Szpitalnych Oddziałach Ratunkowych polegająca na klasyfikowaniu zgłaszających się pacjentów pod względem pilności ich dolegliwości. Tym samym – w założeniu – pacjenci otrzymują pomoc w adekwatnym czasie. Nie otrzymują pomocy wedle zwykłej kolejki, lecz osoby, które mają stosunkowo drobne i niegroźne dolegliwości czy urazy muszą ustąpić miejsca tym pacjentom, których zagrożone jest życie. Istnieją cztery kategorie pacjentów, nazwanych kolorami oznaczającymi powagę sytuacji – niebieski, zielony, żółty, pomarańczowy, czerwony i czarny. Od 1 października 2019 r. triaż jest obowiązkowo przeprowadzany na każdym SOR w Polsce.

Triażysta – kim jest ?

Kim zatem jest triażysta? To osoba, która przeprowadza triaż. Pracując w ten sposób zajmować się będziesz pierwszym kontaktem z przybyłym na SOR pacjentem. Przeprowadzasz z nim wstępny wywiad, pytasz o przyczynę urazu i dolegliwości oraz oceniasz stan zdrowia wedle kolorowej skali. Następnie kierujesz (lub nie) do odpowiednich lekarzy i organizujesz ruch kolejki. Rola triażysty okazała się szczególnie ważna w okresie trwania w Polsce pandemii koronawirusa.

Triażysta – kto może tak pracować?

Zasady pracy, uprawnienia i sposób przydzielania pracjentów w triażu określa rozporządzenie Ministra Zdrowi z czerwca 2019 r. Dokument wskazuje, że w publicznych SOR-ach triażem zajmować mogą się trzy rodzaje pracowników:

• ratownik medyczny,
• lekarz,
• pielęgniarka.

Oznacza to, że chcąc wykonywać triaż w publicznym SOR musisz już być zatrudniony w jednym tych zawodów. Co, jednak jeśli Twoje wykształcenie jest inne? Rozporządzenie mówi o placówkach publicznej służby zdrowia, ale nie nakłada takich wymogów na placówki prywatne. Niepubliczne centra medyczne poszukują triażystów. Nie stawiają przy tym żadnych wymagań dotyczących wykształcenia. Choć oczywiście kompetencje medyczne będą tutaj atutem.  

Triażysta – wymagania pracodawców

W publicznych placówkach sprawa wygląda jasno – musisz być ratownikiem, pielęgniarką lub lekarzem. Jakie wymagania stawiają prywatne centra medyczne? Zazwyczaj to minimum średnie wykształcenie, znajomość angielskiego, komunikatywność, pracowitość, dyspozycyjność i chęć pracy z pacjentami. To stanowisko pomocnicze. Wiele placówek podejmuje taką współpracę w oparciu o umowy zlecenie czy na czas określony.